دينور با كسر دال و ياء و فتح نون و واو و سكون راء شهرى است واقع بين كنگاور و كرمانشاه . منابع : الاخبار الطوال ، م - ذ ؛ انباه الرواة ، 1 / 41 ؛ ايضاح المكنون ، 1 / 43 ؛ بغية الوعاة ، 1 / 306 ؛ البداية و النهاية ، 11 / 72 ؛ الذريعة ، 4 / 252 ؛ سير اعلام النبلاء ، 13 / 422 ؛ طبقات المفسرين ، داوودى ، 1 / 42 ؛ الفهرست ، ابن نديم ، 86 ؛ كشف الظنون ، 1 / 108 ؛ معجم الادباء ، 3 / 26 ؛ معجم المؤلفين ، 1 / 218 ؛ اعلام ، 1 / 123 ؛ نزهة الالباء ، 305 . تفسير ثقفى ، اثر ابو اسحق ابراهيم ( م 283 ق ) فرزند محمد بن سعيد ثقفى كوفى اصفهانى از زعماى شيعه در كوفه و اصفهان و مفسرين . ثقفى ابتدا زيدى مذهب بود ، سپس از عقيدهء خود عدول كرد و به اماميهء اثنى عشريه گرويد . و از كوفه به اصفهان هجرت نمود و كرسى تدريس مناقب و حديث و فقه اهل البيت عليهم السلام را بدست گرفت تا اينكه در اصفهان فوت كرد و نيز جدش سعيد بن مسعود برادر ابى عبيد بن مسعود عم مختار است كه حضرت امير المؤمنين على بن ابى طالب ( ع ) او را والى خود در مدائن تعيين نموده بود و حضرت امام حسن ( ع ) در روز ساباط به او پناه برد . ابن حجر در لسان الميزان مىگويد ( . . . كان غاليا فى الزفض . . . ) مؤلفات ديگر ثقفى از جمله دو تفسير قرآن و ما نزل من القرآن فى امير المؤمنين ( ع ) را ياد كرده‌اند و ابن نديم در الفهرست مىنويسد : ( . . . من الثّقات العلماء المصنفين . . . ) . داوودى در طبقات المفسرين خود تفسير قرآن وى را ضبط كرده است . تفسير وى به شيوهء روائى است و نيز روايات او در كتب معتبر شيعه ذكر شده و ابو الحسن على قمى و همچنين ابن قولويه و صدوق و سيد ابن طاووس روايت او را در مؤلفات خويش ذكر نموده‌اند . منابع : تاريخ اصفهان ، ابن نديم ، 1 / 187 ؛ تفسير ، قمى ، 2 / 335 ؛ الذريعة ، 4 / 268 ؛ طبقات المفسرين ، داوودى ، 1 / 18 ؛ رجال ، ابن داوود ، 17 ؛ رجال ، شيخ طوسى ، 451 ؛ الفهرست ، شيخ طوسى ، 16 ؛ لسان الميزان ،